Kobieta Nowych Czasów

Kiedy czytać dzieciom

Naczelny — Wed, 28 Oct 2009 18:11:21 +0000

3 – 4 lata to najlepszy czas, by zarazić dziecko miłością do książek. Dzieci uwielbiają książeczki o życiu codziennym, zawierające dużo szczegółów. Bardzo ważne są ilustracje. Jeżeli nie przepadacie Państwo za wielokrotnym czytaniem jednej książki, to kupujcie takie, które dziecko będzie lubiło samo oglądać; dużo szczegółów, różne postacie w różnych sytuacjach. Ostatnio pojawiły się w sklepach świetnie nadające się do oglądania leksykony, encyklopedie dla dzieci, dzięki którym dziecko zdobywa informacje o tym, jaki jest świat, jak zbudowany jest człowiek, co trzeba zrobić, żeby upiec chleb, i jakie zwierzęta mieszkają w Afryce. Wczesny wiek przedszkolny to czas bajek! Najwspanialsze są chyba te najstarsze i najbardziej znane baśnie. Można je czytać wiele razy. Bajki są swego rodzaju lekcją o sprawiedliwości i prawach tego świata, zrozumiałą nawet dla najmłodszych. Wydaje się, że mniej ważne są ilustracje, ponieważ sugestywność baśni pobudza wyobraźnię dziecka.

Urlop

Naczelny — Wed, 28 Oct 2009 18:10:10 +0000

Sposób spędzania urlopu czy – szerzej – wolnego czasu jest wskaźnikiem tego, co w ogóle dzieje się między małżonkami. Dla młodego małżeństwa urlop jest dobrą okazją do lepszego poznania się i zbliżenia, do wspólnego przebywania z dziećmi, na co w ciągu roku brakuje czasu. Zatem na pytanie – urlop spędzać razem czy osobno? – Dla małżeństw z krótkim stażem, a także dla tych, które mają dzieci do 12 lat (one bardzo potrzebują kontaktu z obojgiem rodziców!), odpowiedź brzmi: razem. Jednak nawet wspólnie spędzony urlop powinien dawać każdemu z małżonków możliwość pewnego odpoczynku od rodziny i realizowania własnych, osobistych zainteresowań. Nie należy spędzać razem 24 godzin na dobę, trzeba czasem dać partnerowi trochę „czasu wolnego”, tylko dla niego. A dziećmi można się opiekować na zmianę. Wracając do opisanego tu przykładu młodego małżeństwa, można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, że oddzielne spędzanie przez partnerów urlopu świadczy o głębokim konflikcie małżeńskim, jest przejawem braku bliskości, niezdolności do kompromisu, czyli – objawem poważnego kryzysu związku.

Dziecko na wakacjach

Naczelny — Wed, 28 Oct 2009 18:09:11 +0000

Pierwsze wakacje bez rodziców dziecko spędza zwykle na kolonii lub obozie pod opieką dorosłych. Na ogół rodzice rozumieją potrzebę takich wyjazdów. Dziecko bowiem uczy się samodzielności, obcowania w grupie, koleżeńskości. Przychodzi jednak czas, gdy dorastający syn czy córka nie chcą już spędzać wakacji ani z rodzicami, ani pod opieką wychowawców. Dopominają się od rodziców zgody na wyjazd z rówieśnikami pod namiot. Rodzice muszą zadecydować: zgodzić się albo zabronić. Decyzja nie jest prosta. Boimy się, że brak nadzoru, całkowita swoboda, mogą przynieść negatywne skutki. Obawiamy się też złego wpływu kolegów, których często w ogóle nie znamy. Nie udzielę jednoznacznej rady. Rodzice sami muszą ocenić sytuację i zdecydować. Podam natomiast kilka przesłanek, które mogą pomóc w podjęciu decyzji. Otóż, dziecko musi kiedyś się usamodzielnić. Jest to nieuchronne i trzeba się z tym pogodzić. Oczywiście spokojniejsi mogą być rodzice dziecka o cechach przywódczych, stanowczego, które nie podporządkuje się bezkrytycznie rówieśnikom, ale raczej samo nada ton i kierunek grupie

Czas wolny a rodzina

Naczelny — Wed, 28 Oct 2009 18:07:32 +0000

Można wyróżnić trzy rodzaje „osobistego* czasu czy też trzy sposoby jego spędzania w rodzinie. Pierwszy to czas zupełnie „prywatny”, który spędzamy samotnie i w którym nie chcemy mieć do czynienia z domownikami. Mężczyźni nie lubią, gdy im ktoś asystuje przy goleniu, kobiety wolą być same przy zabiegach upiększających, np. przy farbowaniu włosów. Każdy, kto czyta coś interesującego, chciałby to robić w ciszy i samotności. Drugi sposób spędzania czasu można by nazwać „równoległym”. Małżonkowie są wówczas razem, nawet w tym samym pomieszczeniu, ale każde z nich zajmuje się czymś innym i nie kontaktują się ze sobą, np. ona ogląda telewizję, a on czyta gazetę. Wreszcie | trzeci rodzaj czasu – „wspólny” – to czas, w którym dochodzi do wzajemnych kontaktów: rozmów, kłótni, miłości. Ludzie różnią się między sobą zapotrzebowaniem na każdy z tych trzech „rodzajów” czasu. Co więcej, zmienia się ono w ciągu życia: ktoś, kto w młodości dążył do spędzenia jak najwięcej czasu wspólnie z partnerem, w średnim wieku może bardziej cenić „równoległe” spędzanie czasu lub czas „prywatny”. Warto zatem przyjrzeć się swoim, a także partnera potrzebom. ćUświadomić sobie istniejące różnice i… i próbować je zaakceptować.

Chłopak mojej córki

Naczelny — Wed, 28 Oct 2009 18:06:24 +0000

Czy chłopak to największe zło, jakie może się przydarzyć waszej córce? Niekoniecznie. Nawiązanie przez rodziców przyjaznych kontaktów z chłopakiem bywa pożyteczne. Jeśli kontakty między rodzicami dziewczyny a jej chłopakiem się dobrze układają, z pewnością nadarz się wiele okazji do wspólnych rozmów. Możecie na przykład zwierzyć się chłopakowi, ze martwicie się, bo Kasia nie radzi sobie z matematyką i grozi jej powtarzanie klasy. Niewykluczone, że on jej pomoże albo zdopinguje ją, zachęci do nauki. Czasem dręczą rodziców te największe, najgorsze obawy. Czy młodzi w swych kontaktach nie posuną się za daleko? Czy nie uprawiają pieszczot zbyt zaawansowanych i czy nie rozpoczną współżycia seksualnego? Tak, to bardzo poważna sprawa. Jeśli o tym nie rozmawialiście wcześniej, jeśli był to temat tabu, to teraz jest jak najgorszy czas do takich rozmów. Rozmowy z dziećmi o ich związkach uczuciowych są szczególnie trudne. Jeśli mają być nietaktowne, bez uczucia, to lepiej żeby ich w ogóle nie było.

Herbata ziołowa – zdrowa czy nie?

Naczelny — Sun, 25 Oct 2009 08:23:48 +0000

Coraz więcej osób prawdziwa herbatę zastępuje ziołową, uważając, że ta pierwsza jest szkodliwa, a druga na pewno przysporzy zdrowia. Otóż niezupełnie tak jest. Duże dawki prawdziwej herbaty. O mocnym stężeniu są rzeczywiście szkodliwe, ale także przypadkowo pita herbata ziołowa nie przynosi organizmowi spodziewanych korzyści. Jeśli bowiem sporządzamy herbatę ze skutecznie działających ziół, przyzwyczajamy się do nich i kiedy po jakimś czasie użyjemy tych ziół w celach leczniczych, pożądany efekt się nie pojawi. Macierzanka np. po zaparzeniu przyjemnie pachnie i jest bardzo smaczna, ale długotrwałe jej picie osłabia działanie antyseptyczne wykrztuśne w przypadku kataru oskrzelowego. Gdy się przeziębimy, macierzanka nie pomoże. Z medycznego punktu widzenia mniejsze dawki (0,1-0,25 1) słabo skoncentrowanych naparów prawdziwej herbaty nie są szkodliwe. Jeśli jednak wolimy pić dobrą, a przy tym „niewinną” herbatę ziołową, powinniśmy trzymać się pewnych sprawdzonych reguł. Wystarczy zapytać o wszystko w porządnym sklepie zielarskim.

Bóle kręgosłupa

Naczelny — Sun, 25 Oct 2009 08:22:44 +0000

Bóle kręgosłupa dokuczają wielu ludziom. Utrudniają prowadzenie czynnego trybu życia, a nawet zmuszają do leżenia w łóżku. Mogłoby się zdawać, że wraz z postępem cywilizacji, uwolnieniem człowieka od wielu ciężkich robót, staną się rzadsze. Tymczasem dzieje się odwrotnie: właśnie w krajach wysoko uprzemysłowionych coraz więcej osób, i to nie tylko starszych, cierpi na bóle kręgosłupa. Specjaliści uznali je za schorzenie cywilizacyjne, które należy traktować na równi z miażdżycą czy otyłością. Najczęściej jego przyczyną jest choroba dyskowa, zwana też dyskopatią. U jej podstaw leży zwyrodnienie. Dysk, czyli położona między kręgami chrząstka z galaretowatym jądrem, spełnia dwojaką rolę: stawu między kręgami i amortyzatora. W wyniku zwyrodnienia następuje upośledzenie obu tych funkcji. Z czasem proces chorobowy zaczyna obejmować również stawy międzywyrostkowe kręgosłupa, wiązadła oraz torebki stawowe. To właśnie owe zmiany wywołują tak nieznośne, choć niegroźne dla życia, dolegliwości.

Domowa apteczka

Naczelny — Sun, 25 Oct 2009 08:21:12 +0000

Domowa apteczka spełnia swoją rolę, musi odpowiadać kilku wymaganiom. Przede wszystkim należy starannie wybrać dla niej miejsce, które nie powinno być ani ciepłe, ani wilgotne, przy tym musi być niedostępne dla dzieci. Poza tym powinno to być miejsce zacienione (pod wpływem światła wiele leków się psuje) i z dogodnym dostępem do światła elektrycznego, aby szukając w nocy jakiegoś środka nie biegać z każdym opakowaniem do oddalonej lampy.
Na apteczkę najlepiej przeznaczyć oddzielną szafkę (niedopuszczalne jest trzymanie leków np. w kredensie razem z żywnością czy w szafce ze środkami czyszczącymi), dość szeroką, lecz płytką. W wąskiej i głębokiej leki stawia się zwykle rzędami i najczęściej nie pamięta się, co stoi z tyłu. Dotarcie do tych ostatnich za każdym razem wymaga wyjmowania wszystkich leków stojących z przodu i ustawiania ich od nowa.
Leki muszą być starannie pogrupowane w zależności od przeznaczenia i powinny mieć swoje stałe miejsce. Nie trzeba wówczas niczego szukać – wystarczy otworzyć szafkę, by wiedzieć, czym się dysponuje.

Czy muzyka leczy?

Naczelny — Sun, 25 Oct 2009 08:20:00 +0000

Czy muzyka leczy? Czy nuty mogą zastąpić witaminy, a najnowszy przebój pomoże pozbyć się kataru? Oczywiście nie! A jednak anestezjologia wykorzystuje muzykę jako pomocniczy element terapii. Stosuje się muzyczne „znieczulenie” podczas trudnych zabiegów stomatologicznych. Odpowiednio dobrana muzyka pomaga przygotować psychicznie pacjenta do operacji. Muzyczne tło towarzyszące zdrowieniu człowieka niewątpliwie też przyśpiesza proces rehabilitacji, wiadomo bowiem, że pokonanie choroby zależy w dużym stopniu od psychicznego nastroju pacjenta.
Przede wszystkim jednak muzyka ma walor profilaktyczny. Nie leczy chorób, ale im zapobiega. Nikt nie powie, że słuchanie Beethovena usunie wrzód żołądka, ale z pewnością może sprawić, by ten wrzód w ogóle nie powstał. Bo choroba ta, podobnie jak zawał mięśnia sercowego i nadciśnienie, należy do grupy chorób psychosomatycznych, których źródeł trzeba szukać w psychice. Najszybciej rozwijają się one pod wpływem stresu. Muzyka może być zatem czynnikiem, który niezwykle skutecznie ureguluje nasz nastrój.

Nerwica

Naczelny — Sun, 25 Oct 2009 08:18:56 +0000

Bywają ludzie, u których z różnych powodów (atmosfera w rodzinie, sposób wychowania, typ układu nerwowego) wykształciły się i utrwaliły nerwowe sposoby zachowania. Są zwykle niespokojni i niecierpliwi, kłótliwi albo nadwrażliwi. Bardzo łatwo ich dotknąć i urazić. Ludzie o takich cechach osobowości nie są jednak skazani na nerwowość. Praca nad sobą pozwala im na zmianę swoich reakcji. Wiele osób przeżywając silne emocje, np. przed egzaminem lub trudną rozmową, czuje słabość w nogach, ma przyśpieszone bicie serca, duszność, bóle brzucha, biegunkę. U ludzi zdrowych takie objawy występują rzadko i trwają krótko. Niekiedy jednak sytuacja stresowa mija, a dolegliwości pozostają, powtarzają się i nasilają. Przeżywane są z dużym niepokojem, czasem wręcz z lękiem przed śmiercią. Zaczynają się wizyty u lekarzy, wędrówki od specjalisty do specjalisty. Powtarzane wielokrotnie badania nie wykazują jednak schorzenia żadnego organu. Wreszcie pada rozpoznanie: nerwica. Należy wtedy udać się do terapeuty, który pomoże nam wrócić na właściwy tor życia.